Корзина
(пусто)
(0 руб.)

Календарь событий 2024

2024 ГОД

Год семьи в России

Год экологической культуры и бережного природопользования в Чувашии

 ЯНВАРЬ

11 января

Год экологической культуры и бережного природопользования только начался, а в Чувашском книжном издательстве уже вышла книга И.С. Дубанова и Ю.Н. Исаева «Словарь топонимических названий и терминов Чувашии». Редактор – А.Г. Майорова. Тираж – 500 экземпляров. В словарь вошло около 4000 топонимов – географические термины, названия населенных пунктов, рек, озер, прудов, оврагов, балок и т. д. «Это лишь малая часть от всего массива географических названий. Нередко один и тот же овраг, лес, родник и т. д. имеет несколько названий. Мы такие случаи тоже не оставили без внимания», – отмечают авторы.

«На территории Чувашской Республики происхождение большинства топонимов связано с чувашским языком, – говорится в предисловии книги. – Некоторые географические названия уводят нас во времена, когда здесь обитали протоиранские племена. Немало топонимов указывает на финно-угорские языки. Обнаруживаются топонимы персидского и арабского происхождения».

Новый топонимический словарь – это результат многолетней научно-исследовательской деятельности авторов. В основу книги положены материалы многолетних научно-исследовательских экспедиций с учениками по республике, сведения, полученные от местных старожилов, кропотливая работа в архивах.

Словарь адресован широкому кругу читателей, всем интересующимся историей, культурой и природой родного края. Он издан при финансовой поддержке Министерства цифрового развития, связи и массовых коммуникаций Российской Федерации.

Об авторах

И.С. Дубанов – заслуженный учитель Чувашской Республики, известный краевед, действительный член Российского географического общества. Автор многих статей по краеведческой тематике, методике преподавания географии. Также им изданы книги «Озеры, реки, родники Чувашии», «Водоемы Чувашии» (книга-альбом), «Географические названия Чувашской Республики. Краеведческий словарь» и др.

Доктор филологических наук Ю.Н. Исаев является автором более 110 научных, учебно-методических работ. Также им изданы сборники рассказов «Çĕнĕ касăн шухă яшĕсем» (Сенькассинские удалые парни) и «Картсем» (Зарубки).

 

19 января

Чувашское книжное издательство предлагает читателям еще одно произведение, входящее в «Литературную палитру Чувашии: сто книг для прочтения». Это – роман известного чувашского писателя Степана Аслана «Ахрат» в переводе на русский язык. Перевод выполнен внучкой автора Алиной Асланиной-Павловой. Редактор новинки – Галина Антонова, художник – Ирина Калентьева. Тираж – 800 экземпляров.

Описанные в романе события происходят в дореволюционной чувашской деревне Салагай. Бесправные крестьяне находятся под гнетом местных богачей, которые нещадно их эксплуатируют. За их же счет живут церковные служители. Еще больше разоряет сельчан непомерный оброк. Безграмотные люди разобщены и не в состоянии постоять за себя, за других, которые также едва сводят концы с концами. Зато сыты и всем довольны местные богачи. Им и не надо, чтобы крестьянские дети учились грамоте. Поэтому Упрам против открытия церковно-приходской школы в Салагае. «Зачем нам это нужно? Неграмотные люди лучше работают. Их легче подчинить закону, в страхе держать!» – говорит он попу Пантелею. Тот тоже в страхе хочет держать прихожан, но в своих интересах: «Детей с малых лет надо приучать к вере в бога. Верующий человек всегда спокойный, покладистый, – увещевает он Упрама. – Человек должен бояться греха. Будет бояться греха – и закон соблюдать будет». А салагаевцы переживают, что у них снова урежут землю, на этот раз – для школы. Только бедняк Кузюк видит какую-то надежду в открытии церковно-приходской школы и на это нужное дело бесплатно отдает свой участок земли.

С приходом учителя Разумова потихоньку меняется мышление сельчан. Возвращается в деревню Сапир, получивший увечье в драке, специально устроенной Упрамом на спорной земле. Он рассказывает сельчанам о рабочих, которые более сплочены и борются за свои права.

Роман рисует правдивую картину жизни чувашской деревни конца XIX – начала XX веков. Перипетии судеб героев, их душевные переживания, происходящие с ними события не дадут читателю заскучать.

 

23 январь

Çул хыççăн çул иртет, Чăваш Республикин Наци библиотеки çумĕнче ĕçлекен «Варкăш» литература клубĕ вара уйăхсерен пĕр улшăнми хăйĕн ытамне чăвашла вулама юратакансене пуçтарать. Кăрлач уйăхĕн 23-мĕшĕнче кăçалхи пĕрремĕш тĕлпулу иртрĕ. Хальхинче варкăшçăсем Александр Трофимовăн «Тепре куриччен!» кăларăмне сӳтсе яврĕç. Вăл 2023 çулхи кĕркунне Чăваш кĕнеке издательствинче кун çути курнă. Унта тĕрлĕ çулсенче çырнă хайлавсем кĕнĕ. Ӳнерçи – Анна Никонорова.

Александр Петровичăн пурнăçĕ шкулпа тата литературăпа тачă çыхăннă. Пухура вăл хăйĕн çинчен тĕплĕн каласа пачĕ. Педагог-писатель 1939 çулхи январĕн 10-мĕшĕнче Хĕрлĕ Чутай районĕнчи Турхан ялĕнче çуралнă. Ялти пуçламăш, Уйпуçĕнчи çичĕ çул вĕренмелли, Хĕрлĕ Чутайри вăтам шкулсенче ăс пухнă. Архангельск облаçĕнче хут кăларакан комбинат тунă çĕрте, Мурманск хулинче пулă тытакан карап çинче тăрăшнă. 1958 çулта тăван яла таврăннă, октябрь уйăхĕнче ăна çар ретне илнĕ.

Александр Петрович И.Я. Яковлев ячĕллĕ Чăваш патшалăх педагогика институтĕнчен вĕренсе тухнă. 1965–1992 çулсенче Хĕрлĕ Чутай районĕнчи Мăн Этменти вăтам шкулта учитель, класс тулашĕнчи ĕçсен йĕркелӳçи, директорăн вĕрентӳ енĕпе ĕçлекен çумĕ, директор пулса ĕçленĕ. 1992 çулта ăна районти вĕрентӳ пайĕн ертӳçи пулма чĕнсе илнĕ. Ку ĕçре пилĕк çул тăрăшнă. Каярахпа Хĕрлĕ Чутайри вăтам шкулта ĕçленĕ. Литература ĕçне çамрăклах тытăннă. Студент хаçатне хăйĕн сăввине сĕннĕ, вăл пичетленсе тухни ăна хавхалантарса янă. Кун хыççăн çыру ĕçне тек пăрахман, çине тăрсах статьясемпе очерксем, калавсемпе повеçсем, сăвăсемпе поэмăсем хайлама пикеннĕ. Вĕсем ытларах «Пирĕн пурнăç» район хаçатĕнче, республикăри «Çамрăксен хаçачĕ», «Тантăш» хаçатсенче кун çути курнă.

Паянхи кун А. Трофимов – çирĕме яхăн кĕнеке авторĕ. Тивĕçлĕ канура пулин те, алă усса лармасть, шав çырать, тăван ен, йăх-тымар историне тĕпчет. «Тепре куриччен!» кăларăм Чăваш кĕнеке издательствинче пичетленсе тухни те уншăн – пысăк савăнăç.
«Варкăш» ларăвне Александр Трофимовăн ентешĕсем, вĕренекенĕсемпе юлташĕсем, çыравçăсемпе библиотекарьсем йышлăн пуçтарăнчĕç. Вĕсем писателе 85 çул тултарнă тата хайлав пуххи пичетлесе кăларнă ятпа чун-чĕререн саламларĕç. «Эткер» фольклор ушкăнĕ (ертӳçи – ЧР культурăн тава тивĕçлĕ ĕçченĕ Земфира Яковлева) Чутай юррисене шăрантарчĕ, чăваш юрри-кĕвви пурин кăмăлне те çĕклерĕ. Земфира Кузьминична Александр Петровича «Чутай ен юррисем» кĕнеке те парнелерĕ. Чăваш наци библиотекин «Чăваш кĕнеки» центрĕн пуçлăхĕ Галина Соловьева уяв хуçине Чăваш таврапĕлӳçисен Грамотине парса чысларĕ.

«Тепре куриччен!» кĕнекен редакторĕ Ольга Иванова авторпа килĕштерсе ĕçленине палăртрĕ. «Александр Петровичăн сăнарĕсем темĕн тĕрлĕ йывăрлăхпа тĕл пулаççĕ, анчах пурпĕр авăнса хуçăлмаççĕ, ырра шанма пăрахмаççĕ. Ку произведенисенче ырăлăх çути палăрать. Калавсенче те, повеçре те çыравçă çĕршывăмăр кун-çулĕнчи пĕлтерĕшлĕ самантсене сăнланă. Репресси çулĕсем, колхозсем йĕркеленĕ тапхăр, вăрçă ачисен нуши, вĕрентекенсен кулленхи пурнăçĕ... – çак тата ытти тема çыравçа канăç паманни, алла ручка тытма хистени сисĕнет. Çавăнпа вĕсем вулакана та тыткăнлаççĕ, шухăша яраççĕ», – терĕ Ольга Михайловна.

Чăваш кĕнеке издательствин тĕп редакторĕн çумĕ Ольга Федорова чи малтан Александр Трофимов çинчен Арсений Тарасов çыравçăран илтнĕ-мĕн, «Тăван Атăлта» унăн хайлавĕпе паллашнă. Çĕнĕ кĕнекене те кăсăклансах вуласа тухнă Ольга Леонидовна. «Тепре куриччен!» повеçе роман шайне те çитерме май пуррине, произведенисенче геройсемшĕн пăшăрханмалли самант чылаййине палăртрĕ.

Людмила Сачкова прозаик кăларăма яланхи пек туллин тишкерчĕ. «Авторăн хăйĕн илемлĕх меслечĕсем пур. Çутçанталăк пулăмĕсене никам пек мар сăнлать, чĕлхи вырнаçуллă, пуян. «Тепре куриччен!» маншăн – повесть-асаилӳ. Кунта тĕп сăнарăн курăмĕ, ĕçĕ-хĕлĕ тĕпре, ытти геройсен шухăш-кăмăлĕ палăрсах каймасть. Писателĕн хăйне евĕр стилĕ çакăнта та курăнать. Репресси теми темиçе хайлавра та тĕл пулать, вăл автора çывăх пулни туйăнать. Вăрçă ачисен пурнăçне те куç умне тухмалла «ӳкерет» Александр Петрович. «Тупăшу» – çăмăл шухăшлă мыскараллă япала. «Сĕрĕмре» илемлĕ те сăнарлă ӳкерчĕк нумай. «Мыскара» калав çынна укçа вăйĕ вĕçертменнине кăтартса парать. «Ашак Хăлхи» хайлавра автор десантниксен паттăрлăхĕ çинчен сăмах хускатнă», – терĕ Людмила Николаевна.

Сăмах май, «Ашак Хăлхи» калава автор пурнăçра чăн пулнă ĕçсене тĕпе хурса çырнă. Хайлаври Çемен çар офицерĕн прототипĕ – Александр Петровичăн ывăлĕ-мĕн. Вăл Дагестан çĕрĕнчи çапăçусене хутшăннă, унта юлташĕсене çухатнă, хăй йывăр аманнă.
Чутай тăрăхĕнчен килнĕ ентешĕсем, вĕренекенĕсем Александр Трофимов çинчен нумай ырă сăмах каларĕç. Мăн Этменти шкулта саккăрмĕш класра вĕренекен Игорь Конячкин юбилярăн «Чутайсем» ятлă сăввине янраттарса вуларĕ. Юлия Васильевна вĕрентекен Александр Петровичăн «Хӳтĕлев çыранĕ» сăввине каларĕ. Ку хайлав тăрăх ачасем хушшинче ӳкерчĕксен конкурсне йĕркеленĕ иккен. Вĕсене те вулавăшра курма май пулчĕ.
Лидия Саринепе Зоя Сывлăмпи çыравçăсем уяв хуçин пултарулăхне пысăка хурса хакларĕç. Лариса Петрова çамрăк сăвăç, А. Трофимовăн ентешĕ, унăн хайлавĕсемпе «Пирĕн пурнӑҫ» район хаçатĕнче вуласах тăнă-мĕн, каярахпа вара хăйĕнпе те паллашнă. «Паянхи тĕлпулура сире тĕрлĕ енчен куртăм: эсир вĕрентекен те, таврапĕлӳçĕ те, куçаруçă та, ăста ташăçă та иккен», – терĕ Лариса хăпартланса.

Тĕлпулу чăннипех те кăмăллă иртрĕ, хăтлава пухăннисене ăшă туйăм, савăк самантсем парнелерĕ.

 

25 января

Вышла книга Евгении Черкуновой «Лесная история и не только». Она адресована детям среднего школьного возраста, но будет интересна и взрослым. Редактор – Ольга Федорова, художник – Елена Лютая. Тираж – 1000 экземпляров.

Евгения Черкунова – филолог, переводчик и преподаватель английского языка, кандидат философских наук. Она родилась 24 декабря 1980 года в Чебоксарах. Училась в Гимназии № 2 г. Чебоксары, затем – в Чувашском государственном университете им. И.Н. Ульянова, прошла профессиональную переподготовку по программе «Английский язык» в Чувашском государственном педагогическом университете им И.Я. Яковлева, окончила аспирантуру Московского педагогического государственного университета. Сейчас работает специалистом по экологическому просвещению в Научно-исследовательском институте экологии и природопользования Минприроды Чувашии. Евгения Викторовна много ездит по России: «Во время поездок по стране я увидела, сколько ущерба причиняется природе: вырубаются леса, загрязняются водоемы, воздух… Тогда у меня зародилась идея создания экологических сказок». 

В новинку вошли экологические произведения, автор их называет историями: «Городская история», «Домашняя история», «Хвостатая история», «Крылатая история»… – всего 11 историй и еще одна – для общего размышления.

О чем же рассказывает Городская история? Оказывается, главная героиня сказок Женя познакомилась с Чудо-градом, и они общались друг с другом при помощи писем: «…Летом они (письма) были изумрудного и солнечно-желтого цвета, осенью – буро-коричневые, ярко-красные, золотистые, зимой – ослепительно-белые или нежно-голубые, весной – ярко-розовые и дымчато-зеленые…

В один из дней я заглянула в свой оранжевый ящичек и увидела там конверт темно-серого, очень грустного, цвета…» Почему же на этот раз конверт письма оказался таким? Оказывается, у Чудо-града – большие неприятности…

В другой раз Женя общается с голубем Лёликом. У птицы своя просьба к людям: «…для птиц зима – самое непростое время года. И как раз в этот период им особенно нужна помощь человека!» – говорит он. Кстати, читатели могут встретиться с этим Лёликом.  А как, спросите вы. Для этого прочитайте «Крылатую историю».

Однако тяжелее всех приходится животным Севера. Туда главная героиня историй Женя попала вместе с волшебной книгой «Природа Северного края». Олень Жора повёл девочку к обитателям этого края. На встречу с ней пришли пингвин Тимофей, тюлениха Глаша и кит Елисей. У каждого своя нужда. «…Дело в том, что развелось много охотников на шкуру и мясо тюленя, истребляют не только взрослых особей, но и наших детей, беззащитных и уязвимых!» – с грустью рассказывает тюлениха Глаша.

«Кот Елисей со вздохом добавил:

– Я уж не говорю про китобойные судна, которые бороздят океаны с целью добычи китов ради их мяса. Нас жестоко убивают…» – читая признания этих животных, становится жутко. В конце истории обитатели Севера передают Жене снежную доску, на которой записаны все жалобы и просьбы северных животных.

Автор призывает ребят быть внимательным к окружающей среде, не оставаться равнодушным и внести свою небольшую лепту – для начала достаточно не мусорить  на природе, улице. Ведь большие добрые дела начинаются с малого.

 

26 января

В Чувашской республиканской детско-юношеской библиотеке состоялась презентация книги Наталии Кулешовой «Правдивые истории о вредных привычках». Новинка увидела свет в Чувашском книжном издательстве в конце 2023 года. Редактор – Ольга Федорова, художник – София Исаева. В издание вошли три рассказа, главный герой, пятиклассник Сеня, находит в книге ответы на важные вопросы: какой опасности подвергаются дети, если долго сидят в интернете, пробуют алкоголь или сигареты.

На встречу с учащимися 6 «б» класса школы № 37 города Чебоксары пришли автор книги  Наталия Кулешова и ее редактор Ольга Федорова. Сначала заведующая отделом краеведческой и национальной литературы Эвелина Малеева представила детям новинку, затем предоставила слово автору. Наталия Кулешова – детский психолог, майор в отставке, она рассказала о создании произведений и отметила: «Все мы знаем о вреде курения, алкоголя и чрезмерного увлечения Интернетом. Особенно это губительно для подрастающего, еще не окрепшего организма. Поэтому очень важно рассказать подросткам об их последствиях. Наработанный опыт в Чувашской республиканской детско-юношеской библиотеке в качестве психолога помог мне в написании этих поучительных рассказов для вас».

Редактор издания Ольга Федорова подробно рассказала о работе над рукописью в издательстве, продемонстрировала иллюстрации, созданные художником-оформителем Софией Исаевой.

Молодая мама Инна Капитонова подчеркнула: «Книга написана доступным языком. Сленг героев рассказа «Сказ о том, как Сеня из сети выбрался» популярен среди детей. Сюжеты захватывают и заставляют юных читателей задуматься о своем здоровье».

Директор Чувашской республиканской специальной библиотеки им Л. Толстова Наталия Перевезенцева поделилась, что новинка в ближайшее время будет издана шрифтом Брайля. Затем учащиеся 6 «б» класса школы выполнили задания из книги.

Музыкальный подарок автору и читателям преподнесла солистка народного коллектива студии эстрадного вокала «Бэби–шлягер» Республиканского центра народного творчества Дома культуры тракторостроителей Дарья Ананьева. Она исполнила песню «Зарядка».

 

По материалам Чувашской республиканской

детско-юношеской библиотеки

 

30 января

Чăваш Республикин Наци библиотекинче Сергей Павловăн «Шăпчăк çĕрĕпех юрлать» романĕн хăтлавĕ иртрĕ. Кăларăм пĕлтĕрхи çуркунне Чăваш кĕнеке издательствинче кун çути курнăччĕ. Унăн ал çырăвĕ ачасемпе çамрăксем валли çырнă произведенисен конкурсĕнче (2022) çĕнтернĕ. «Сĕлкĕш», «Авăр», «Тан таппи», «Тĕтре», «Сарă хăмăш, сар хăях», «Сулăнчăк» тата ытти роман авторне, Сергей Павлов чăваш халăх писательне саламлама вулавăша поэтсемпе прозаиксем, библиотекарьсемпе вулакансем пуçтарăнчĕç.

Тĕлпулура Сергей Лукиянович хайлава çырнин историйĕпе паллаштарчĕ. Вăл ватă амăшĕ каласа панисене тĕплĕн çырса пынă-мĕн, каярахпа çак асаилӳсене тĕпе хурса илемлĕ произведени шăрçаланă. Малтанах ăна «Анне калавĕ» ят пама палăртнă, анчах писателе пĕр çемье виçи кăна çырлахтарайман. «Хам кăларса тăракан «Хресчен сасси – КИЛ» хаçата вăрçă ачисем тăтăшах çырса тăраççĕ те, вĕсен чăнлăхĕ çын шăпипе тăван халăхăн пурнăçне пĕтĕмлетсе уçса пама хистерĕ. Унсăр пуçне литература хайлавĕ чăн пулнине улăштармасăр та, илемлĕх мелĕсемпе анлă усă курмасăр та калăпланмасть», – тет С. Павлов. Юратупа курайманлăх, ăмсану, класс кĕрешĕвĕ, коллективизаци тапхăрĕ тата ытти тема тавра шухăшлани çыру сĕтелĕ хушшине ларма хистенĕ ăна.

«Кулаксем, чухăнсем… Тĕрлĕрен калаççĕ, уйăраççĕ. Тен, çынсем хушшинче ĕçлекенни тата ĕçлес теменни, вĕренекенни тата вĕренес теменни пур. Çавă кăна», – терĕ Сергей Лукиянович.

Романри ĕç-пуç Шăпчăк Эрхипĕн кил-йышĕ тавра пулса иртет. Хăй вăйне, ăс-хакăлне шанакан çемье пуçĕ алă усса ларма хăнăхман, нихăçан та çынна тара тытса ĕçлеттермен. Колхозсем йĕркелеме пуçласан Эрхип çемйине кулаксен шутне кĕртеççĕ, выльăх-чĕрлĕхне, пӳртне туртса илеççĕ. Çерçи йăхĕ чунтанах кураймасть Шăпчăксене, вĕсене тĕп тума тĕмсĕлет. Анчах Эрхиппа арăмĕ, ачи-пăчи йывăрлăхсене парăнмаççĕ, тĕрĕслевсем витĕр тухса çирĕпленеççĕ, пурнăç çине урăх куçпа пăхма пуçлаççĕ.
Çапла, романра тĕпре – çемье историйĕ. Хайлавра Шăпчăк йăхĕ çинчен сăмах пырать пулсан чăнлăхра вĕсем – Шăнкăрчсем.

Кĕнеке редакторĕ Ольга Иванова Сергей Павловăн пултарулăхĕпе тăххăрмĕш класра вĕреннĕ чухнех паллашнине, «Сĕлкĕш» романне хапăлласа йышăннине, каярахпа «Шупашкар кулачĕ» хайлав пуххине хавхаланса вуласа тухнине пĕлтерчĕ. Ун чухне вăл паллă çыравçăн редакторĕ пуласси çинчен сĕмленмен те. Пĕлтĕр вара «Шăпчăк çĕрĕпех юрлать» алçырăва пичете хатĕрлес ĕçе пикенме тивнĕ. «Кăларăм – аслă классенче вĕренекенсем валли, анчах вăл çитĕннисемшĕн те интереслĕ пулĕ, мĕншĕн тесен произведенире çĕршывăмăр кун-çулĕнчи пысăк пĕлтерĕшлĕ пулăмсене хускатнă. Авторăн чĕлхи çыпăçуллă та илемлĕ. Сыпăксен ячĕсенче ваттисен сăмахĕсемпе тата каларăшсемпе усă курнипе вĕсем тӳрех тыткăнлаççĕ, тĕп шухăша палăртма пулăшаççĕ. Тĕслĕхрен: «Ырра анчах шыраççĕ, усал хăех тупăнать», «Тĕлĕк тĕле тĕлленет», «Каснă чĕлĕ каялла çыпăçмасть», «Латсăр саманан чаракĕ çук», «Ăмсанчăк алли ĕмĕре тăсăлать» т. ыт. те», – терĕ Ольга Михайловна.

Произведенин ятне тупса параканĕ, сĕнекенĕ «Хресчен сасси – КИЛ» корреспонденчĕ Елена Николаева-мĕн. Вăл палăртнă тăрăх, романа пĕрре ларса вуласа тухма пулать. «Кашни сăмахĕ хăй вырăнĕнче, çураçуллă, шайлашуллă. Сюжечĕ тӳрех туртса кĕрсе каять. Чăвашăн пĕтĕм тирпейĕ-перекечĕ курăнать кунта. Шăпчăксем яланах ĕçлĕ, чăн чăваш йăли-йĕркинчен пăрăнман. Çавăнпа кăмăл салхулăхне парăнмаççĕ, пĕтĕм йывăрлăха тӳссе ирттереççĕ», – терĕ Елена Николаевна.

Шăпчăк çĕрĕпех юрлани тепĕр кунне лайăх çанталăк пуласса пĕлтерет иккен. Романри тĕп сăнарсем те ыранхи куна, вăл ырă пуласса кĕтеççĕ, шанăçпа пурăнаççĕ. Хайлав ятĕнче çирĕп ĕненӳ пур. Эппин, малашлăх çутă пулĕ.

Романăн сыпăкĕсем «Тăван Атăл» журналăн темиçе номерĕнче те пичетленме ĕлкĕрнĕ. Вĕсемпе паллашнă май Арсений Тарасов редактор: «Малалли пулĕ-и?» – тесе кăсăкланнă. Сергей Павлов вăраха тăсса ямасăр романăн малаллахи пайне хайланă. Вăл çывăх вăхăтра журналта кун çути курмалла.

Людмила Сачкова хăй те романист пулнă май ĕçтешĕн çĕнĕ кĕнекипе интересленсех паллашнă. Ăна пысăк хак пачĕ. Çав хушăрах çыру чĕлхине ытла ансатлатса ярассинчен сыхланмаллине пĕлтерчĕ. «Кăткăслатмалла, хутлă-хутлă предложенисемпе усă курмалла. Ку стиле пысăклатса, шухăша анлăлатса пыма пулăшать», – терĕ Людмила Николаевна.

Арсений Тарасов çыравçă-журналист ку тĕлĕшпе урăхларах шухăшлать. «Чĕлхе пирки шухăшлама та кирлĕ мар. Кашни темăн хăйĕн чĕлхи. Вăл хăй тĕллĕнех пулса пырать», – терĕ Арсений Алексеевич.

Сергей Павлова кĕнеке пичетленнĕ ятпа çавăн пекех Улькка Эльмен çыравçă, Василий Кервен поэт саламларĕç. «Эткер» фольклор ушкăнĕ (ертӳçи – ЧР культурăн тава тивĕçлĕ ĕçченĕ Земфира Яковлева) уяв хуçине тата хăтлава пухăннă хăнасене чăваш халăх юррисемпе савăнтарчĕ.

31 января

У каждого города своя неповторимая красота и богатая история. Город растет и развивается вместе со своими жителями. В одном из таких мест живет добрый бельчонок по имени Новчик. Книга Алевтины Корочковой «Тополиная история» рассказывает об этом добром герое и не только. Она увидела свет недавно в Чувашском книжном издательстве. Редактор – Ольга Федорова, художник – Юлия Лутошкина. В новинку вошли поучительные истории и стихи, посвященные Новочебоксарску.

Главный герой историй – бельчонок Новчик. Что ни день, у него новые заботы. Всё дело в том, что непоседливые детишки, ослушавшись старших, часто попадают в разные приключения: то в лесу заблудятся, то запрыгнут на уплывающую льдину, то в зоопарке сунут палец в клетку к животным, то на стройку залезут… А как выбраться обратно – не знают. Вот что случилось в «Тополиной истории» из-за их шалости:

 

Зажигают спички

И на пух бросают.

А огонь коварный

Весь не потухает:

 

Прыгнул на травнику,

Юркнул под кусточек,

Спрятался тихонько

Под сухой листочек…

 

И быть бы большой беде, если бы не бельчонок Новчик. Почему его так назвали? Потому что он живет в Новочебоксарске и даже стал его символом. Из книги  маленький читатель узнает много интересного: как строился и развивался город, какие там есть достопримечательности и места отдыха для горожан и его гостей:

 

Фонтан Памяти, тихий, спокойный,

Словно просит присесть, отдохнуть,

Словно шепчет водицей холодной,

Навевает невольную грусть…

(«Фонтан Памяти».)

 

В новинке после каждого стиха дана дополнительная информация о том или ином месте. К примеру, дети узнают, в честь кого названа улица Винокурова, что обозначает Стела первостроителям и где она находится, когда открылась первая библиотека в Новочебоксарске и многое другое. Добрые иллюстрации художника Юлии Лутошкиной делают издание ярким. В конце книги можно подробно узнать об авторе и художнике.